Advertisement
ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
ΠΡΟΣΩΠΑ

Jim Clark: το απόγειο και ο άδικος χαμός του 22/5

  • img
  • img
  • img
  • img
  • img
  • img
  • img

Κι όταν το νήμα της ζωής του κόπηκε τόσο ξαφνικά, ο μηχανοκίνητος αθλητισμός θρήνησε γοερά για την απώλεια ενός εξαίρετους οδηγού, μα πάνω απ’ όλα ενός σπουδαίου ανθρώπου, στον οποίον υποκλίθηκαν συναθλητές και αντίπαλοι. Γι’ αυτό ακόμα και σήμερα, μισόν αιώνα μετά τον θάνατό του, ο Jim Clark παραμένει ένα «σημείο αναφοράς» στην ιστορία της Formula 1.
 

Jim Clark, o πολυνίκης...

 
Ο James Clark Junior, όπως ήταν το όνομά του, γεννήθηκε στο Κίλμανι της Σκοτίας στις 4 Μαρτίου 1936. Ήταν μόλις έξι ετών όταν οι γονείς του αποφάσισαν η οικογένεια να μετακομίσει στο Έντινγκτον Μέινς, κοντά στα σύνορα με την Αγγλία. Εκεί, στη μεγάλη φάρμα της οικογένειας Clark, ο Jim και οι τέσσερις μεγαλύτερες αδελφές του θα είχαν μια καλύτερη ζωή, με τους γονείς να βγάζουν τα προς το ζην μέσα από τις αγροτικές εργασίες. Βέβαια για τα παιδιά τους ήθελαν το καλύτερο, έτσι φρόντισαν να τα στείλουν σε ιδιωτικό σχολείο κοντά στο Εδιμβούργο, όπου ο μικρός Jim είχε την πρώτη επαφή του με τον αθλητισμό, παίζοντας κρίκετ αλλά και χόκεϊ επί χόρτου. Όμως αυτό που πάντα τον συγκινούσε ιδιαίτερα ήταν η οδήγηση. 
 
Η πρώτη… απόπειρα 
 

 
Έγινε εντός των ορίων της οικογενειακής φάρμας, με το αυτοκίνητο του πατέρα του, πάνω στο οποίο έμαθε τα βασικά γύρω από την οδήγηση. Στα 17 του χρόνια σταμάτησε το σχολείο, προκειμένου να εργαστεί στη φάρμα, ενώ έβγαλε και δίπλωμα οδήγησης. Το πρώτο αυτοκίνητό του, όμως, το αγόρασε τρία χρόνια αργότερα, το 1956. Ήταν ένα Sunbeam Talbot, το οποίο δεν άργησε να το… μετατρέψει σε αγωνιστικό, συμμετέχοντας σε τοπικά rally και σε επιδείξεις δεξιοτεχνίας. Εκείνη την εποχή, άλλωστε, δεν χρειάζονταν μετατροπές τα συμβατικά αυτοκίνητα ώστε να τα οδηγούσε κανείς σε αγώνες.
Σύντομα ήρθαν οι πρώτες νίκες, σε διάφορες κατηγορίες αγώνων, στις οποίες συμμετείχε χάρη και στις ευγενικές χορηγίες φανατικών φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού, οι οποίοι είχαν διακρίνει το ταλέντο και αποφάσισαν να τον βοηθήσουν. Ήταν τέτοιος ο χαρακτήρας του, όμως, που όταν παραλάμβανε τα έπαθλά του, πάντοτε έσκυβε το κεφάλι, μη μπορώντας να διαχειριστεί την δημοσιότητα. Παράλληλα, ένοιωθε ενοχές για το γεγονός πως είχε παραβεί τις οικογενειακές αρχές, μιας και οι γονείς του, του είχαν απαγορεύσει να συμμετάσχει σε αγώνες. Όμως το πάθος του για την ταχύτητα ήταν τέτοιο, ώστε κατάφερε συν τω χρόνω να τους πείσει πως ήταν… γεννημένος γι’ αυτό. Άλλωστε οι επιτυχίες ήταν συνεχείς, σημαντικές, και το μέλλον προδιαγραφόταν λαμπρό για τον 20άχρονο Jim.
Το 1958 ήταν η χρονιά που έμελλε να αλλάξει την –σύντομη, όπως αποδείχθηκε- ζωή του. Χάρη στις ενέργειες φίλων του μπόρεσε να αγωνιστεί στην πίστα του Brands Hatch με μία Lotus Elite. Ήταν τόσο εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίον οδήγησε, σε σημείο που άφησε άφωνο τον Colin Chapman, ο οποίος συμμετείχε στον αγώνα με ένα ίδιο αυτοκίνητο. Η πόρτα της Lotus μόλις είχε ανοίξει για τον 22χρονο Jim, καθώς ο Chapman διέκρινε στο πρόσωπό του έναν μεγάλο Πρωταθλητή. Το 1960 πέρασε τι… πύλες της Formula 1. Η πρώτη εμπειρία του, όμως, ήταν τραυματική.
 
Πίστα του Spa, στο δάσος των Αρδενών. Δεύτερος αγώνας για τον Clark με την Lotus 18, έπειτα από την εγκατάλειψη στο Zandvoort. Στους πρώτους γύρους του αγώνα ο Chris Bristow βρίσκει ακαριαίο θάνατο, όταν έχει έξοδο με την Cooper που οδηγούσε. Την τελευταία στιγμή ο Clark αποφεύγει να χτυπήσει το άψυχο σώμα του συναθλητή του, όμως το μονοθέσιό του γεμίζει αίματα. Λίγος γύρους αργότερα, ο teammate του στη Lotus, Alann Stacey, χάνει τον έλεγχο του μονοθεσίου του όταν τον χτυπά στο κεφάλι ένα πουλί, πέφτει στις μπαριέρες και σκοτώνεται. Αργότερα ο Clark θα παραδεχθεί πως ήταν η πιο δύσκολη ημέρα της ζωής του και πως ήταν πολύ κοντά στο να παρατούσε το Motorsport. Όμως δεν το έκανε.
Η πρώτη σεζόν πλήρους εμπλοκής του στη Formula 1, το 1961, «σημαδεύτηκε» από ακόμα ένα δυστύχημα, αυτή τη φορά με τον ίδιο να πρωταγωνιστεί. Στη Monza έπεσε πάνω στο μονοθέσιό του η Ferrari του Wolfgang Von Trips, ο οποίος σκοτώθηκε, παρασύροντας στον θάνατο και 14 θεατές. Αν και δεν έφταιγε για το δυστύχημα, ο Clark σοκαρίστηκε κι αποφάσισε να αποσυρθεί από τους αγώνες. Όμως ο ιδιοφυής Colin Chapman τον μετέπεισε και την επόμενη τετραετία ο Clark έδωσε ορισμένες από τις σπουδαιότερες «παραστάσεις» της καριέρας του, φτάνοντας στην κατάκτηση δύο παγκοσμίων Πρωταθλημάτων. Το 1962 έχασε τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα, στη Νότιο Αφρική, εξαιτίας διαρροής λαδιού στον κινητήρα Climax V8 της Lotus 25.
Το 1963, όμως, του ανήκε ολοκληρωτικά. Παγκόσμιος πρωταθλητής, με επτά νίκες σε δέκα αγώνες (Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, Μεξικό και Νότιο Αφρική), άλλες δύο παρουσίες στο βάθρο (δεύτερος στη Γερμανία και τρίτος στις ΗΠΑ), σε μια σεζόν που δεν είχε ξεκινήσει καλά, μιας και στον πρώτο αγώνα στο Μονακό, είχε τερματίσει μόλις όγδοος! Το 1964 έφτασε κοντά στο repeat, όμως για ακόμα μία φορά ο κινητήρας τον πρόδωσε στον τελευταίο αγώνα, στο Μεξικό, και πάλι λόγω διαρροής λαδιού. Όμως το 1965 ανέβηκε και πάλι στην κορυφή του κόσμου, κατακτώντας έξι νίκες στα πρώτα επτά Grand Prix της χρονιάς (Νότιο Αφρική, Βέλγιο, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία και Γερμανία), ενώ τερμάτισε δέκατος στη Monza, δεν συμμετείχε στο Μονακό και εγκατέλειψε στους τελευταίους δύο αγώνες σε ΗΠΑ και Μεξικό. 
 
Το απόγειο και ο χαμός του
 

 
Η καριέρα του είχε απογειωθεί και η στενή, σχεδόν αδελφική, φιλία του με τον Chapman ήταν το εχέγγυο για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα στο μέλλον. Την ίδια χρονιά, άλλωστε, κατάφερε να κερδίσει και το Indy 500, γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του παγκοσμίου motorsport. Άλλωστε το μόνο που του έλειψε για το «triple crown» ήταν μια νίκη στις 24 ώρες το Le Mans, καθώς ο καλύτερος τερματισμός του στις τρεις συμμετοχές του από το 1959 έως το 1961 ήταν η τρίτη θέση το 1960 με την Aston Martin DBR1/300 και συνοδηγό τον Roy Salvadori.
Το 1966 πήρε μόλις μία νίκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το 1967 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα, έχοντας κερδίσει τα Grand Prix σε Ολλανδία, Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ και Μεξικό. Η τελευταία νίκη της καριέρας του ήταν στη Νότιο Αφρική, την 1η Ιανουαρίου του 1968, εκκινώντας για 33η φορά από την pole position. Ήταν και η 25η συνολικά, με την οποία κατέρριψε το ρεκόρ του Juan Manuel Fangio. Όπως και ο μεγάλος Αργεντίνος, έτσι και ο Clark σπανίως έκανε οδηγικά λάθη, ενώ είχε μια ιδιαίτερη ικανότητα, ακόμα και όταν το μονοθέσιό του είχε πολλά προβλήματα, να βρίσκει τον τρόπο να τα ξεπερνά και να επιτυγχάνει τον στόχο του. Γι’ αυτό κι ο θάνατός του, στις 7 Απριλίου του 1968 στην πίστα του Hockenheim, κατά τη διάρκεια αγώνα της Formula 1 –στον οποίον συμμετείχε λόγω χορηγικών υποχρεώσεων της ομάδας του- δύσκολα μπόρεσε να ερμηνευτεί από τους ειδικούς της εποχής. Όμως ένα κλαταρισμένο ελαστικό αποδείχθηκε αρκετό για να του κόψει πρόωρα, μόλις στα 32 χρόνια του, το νήμα της ζωής.
 

Ένα κλαταρισμένο ελαστικό αποδείχθηκε αρκετό για να κόψει πρόωρα το νήμα της ζωής του Jim Clark, μόλις στα 32 χρόνια του...

 
Ο θάνατός του σόκαρε όλη την οικογένεια του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πήρε χρόνο σε πολλούς συναθλητές και φίλους του, όπως οι Graham Hill, Jackie Stewart, Dan Gurney, John Surtees, Chris Amon και Jack Brabham, να ξεπεράσουν τον χαμό του. Και το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει ο Graham Hill ήταν να του αφιερώσει το Πρωτάθλημα που κατέκτησε το 1968. Στατιστικά αν δει κανείς την αποτύπωση της καριέρας του Jim Clark, διαπιστώνει πως ήταν με διαφορά ο καλύτερος της εποχής του. Μόλις 72 εκκινήσεις σε αγώνες, με 25 νίκες, 33 pole positions, 28 ταχύτερους γύρους, 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Αν κάποια στιγμή βρεθείτε στο Hockenheim, αναζητήστε μέσα στο δάσος –μιας και η χάραξη της πίστας έχει αλλάξει από τότε- το μνημείο που φτιάχτηκε για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, ποιος ήταν ο τεράστιος Jim Clark…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • 10/6

    Αυτό που λέμε «νίκη τίτλου»

    Είναι μερικές νίκες στη διάρκεια ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, οι οποίες μπορεί να μην δίνουν… περισσότερους βαθμούς σε σχέση με τις υπόλοιπες, όμως είναι 'νίκες τίτλου'. Είναι αυτές οι νίκες, οι οποίες δίνουν τεράστιο ψυχολογικό αβαντάζ και φυσικά την...

  • 27/5

    Ricciardo όπως... Senna και Schumacher

    Οι δύσκολες καταστάσεις είναι αυτές που κάνουν έναν πιλότο της Formula 1 να δείχνει εάν είναι γεννημένος για μεγάλα πράγματα. Εάν μπορεί να διαχειριστεί συνθήκες, κάτω από τις οποίες άλλοι ίσως και να λύγιζαν.

  • ΠΡΟΣΩΠΑ 22/5

    Jim Clark: το απόγειο και ο άδικος χαμός του

    Ποτέ του δεν έβαλε στόχο να κάνει την ενασχόλησή του με το motorsport, τρόπο ζωής. Η μοίρα, όμως, τον έφερε στην κορυφή, τον έκανε ίνδαλμα των πολλών.

  • GP IΣΠΑΝΙΑΣ 2Ο18 13/5

    GP Iσπανίας: Όσκαρ παράνοιας για τη Ferrari!

    Αν υπήρχε 'Όσκαρ παράνοιας', δίχως άλλο θα το είχαν απονείμει ήδη στη Ferrari. Δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες από τότε που κάναμε λόγο για 'αλλαγή σελίδας' στη 'σκουντερία', με σωστές επιλογές στη στρατηγική που έδωσαν σε μεγάλο βαθμό τις...

  • 29/4

    2018 GP AZERBAIJAN: Τάσεις αυτοχειρίας...

    Το 'φαινόμενο Verstappen' φαίνεται πως έχει αρχίσει να… μπολιάζει κι άλλους πιλότους της Formula 1. Και δη αυτούς που έως τώρα φημίζονταν για την ψύχραιμη αντιμετώπιση ακόμα και των πιο δύσκολων καταστάσεων στους αγώνες. Εξηγούμεθα…

  • 15/4

    GP Κίνας: Τι άλλο θα δούνε τα ματάκια μας;

    Μεσημέρι Σαββάτου στη Σαγκάη. Οι μηχανικοί της Red Bull δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα κόντρα στο χρονόμετρο, προκειμένου να ετοιμάσουν το μονοθέσιο του Daniel Ricciardo και να δώσουν την ευκαιρία στον Αυστραλό να συμμετάσχει στις κατατακτήριες δοκιμές του τρίτου αγώνα της χρονιάς...

  • 8/4

    Formula 1/GP Μπαχρέιν: Τζακ Ποτ

    Αν πριν την εκκίνηση του grand prix του Μπαχρέιν μου είχε ζητήσει κάποιος να πόνταρα έστω κι ένα ευρώ στη δεκάδα που πήρε τους βαθμούς στον αγώνα, μάλλον θα θεωρούσα πως πρόκειται για… παράνοια! Κι αν για κάποιες από τις θέσεις αυτής της δεκάδας λίγο-πολύ θα μπορούσε κανείς να...

  • 1/4

    Ο συγκλονιστικός Billy Monger

    Είναι μερικές στιγμές που αναζητάς λέξεις για να γράψεις ένα κείμενο, όμως δεν μπορείς εύκολα να τις βρεις. Διότι το 'θέμα' από μόνο του είναι τόσο 'δυνατό' που στην ουσία δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις.

  • 2018 F1 GP AUSTRALIA 25/3

    GP Αυστραλίας: Θέλει ή όχι η Ferrari το deja vu της περσινής χρονιάς;

    Η νίκη του Sebastian Vettel στο Άλμπερτ Παρκ στον εναρκτήριο αγώνα της φετινής σεζόν στη Formula 1, ξύπνησε ευχάριστες αναμνήσεις στους φίλους της Ferrari. Τους θύμισε τα περυσινά, καθώς και το 2017 ο Γερμανός είχε ξεκινήσει τη σεζόν με νίκη στον αγώνα της Αυστραλίας. Πόσο πολύ...

  • 2018 MOTO GP 19/3

    2018 MOTO GP: Επίδειξη δύναμης από τη Ducati

    Η εκκίνηση του φετινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP ήταν ακριβώς αυτή που περιμέναμε. Στη φωτισμένη από τους προβολείς πίστα του Κατάρ, οι αναβάτες του κορυφαίου Πρωταθλήματος στους δύο τροχούς έδωσαν μια μοναδική παράσταση, στέλνοντας το καταλληλότερο μήνυμα ενόψει της σεζόν...

  • WRC ΜΕΞΙΚΟ 12/3

    Νίκησε ο Sebastien… Loeb!

    Πάει κι αυτός… Ο τρίτος αγώνας του φετινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι πέρασε στην ιστορία και σιγά-σιγά μπορούμε να καταλάβουμε ποια είναι η πραγματική δυναμική αυτοκινήτων και πληρωμάτων, μιας και πλησιάζουμε στο ένα τρίτο της διοργάνωσης, έχοντας δει τρεις αγώνες...

  • 18/2

    Με λένε Thierry και θέλω τον τίτλο!

    Μέχρι το 2004 δεν το είχε κερδίσει ποτέ μη Σκανδιναβός. Ο Sebastien Loeb ήταν αυτό που τότε… έσπασε το ρόδι, καθώς έγινε ο πρώτος οδηγός προερχόμενος από χώρα εκτός Σκανδιναβίας που ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

  • 2018 WRC MONTE CARLO 28/1

    WRC: Νίκη με το καλημέρα στο Monte Carlo o Ogier [video]

    Πέμπτη συνεχόμενη νίκη για τον Sebastien Ogier στο Monte Carlo και... πλώρη για την κατάκτηση του πέμπτου διαδοχικού τίτλου του στο WRC.

  • 16/1

    H… Martini αποφάσισε για τη Williams!

    Η απόφαση της Williams αναφορικά με τον teammate του Lance Stroll μοιάζει περισσότερο σαν να πετά… λευκή πετσέτα πριν καν ξεκινήσει το νέο Πρωτάθλημα της Formula 1. Και το όνομα αυτού, Sergey Sirotkin. Ο Ρώσος είναι ο 'εκλεκτός' της… Martini για τη...

  • 10/1

    Ηχηρό «καμπανάκι» για το MotoGP…

    Τα τελευταία χρόνια μας έχει προσφέρει ορισμένες από τις πλέον επικές μονομαχίες που έχουμε παρακολουθήσει στο παγκόσμιο motorsport, με τίτλους να κρίνονται ακόμα και στην τελευταία στροφή του ύστατου αγώνα της σεζόν. Και είναι λογικό να έχει ενθουσιάσει το κοινό.